|
Es diech beij Petrus veur ’t lokčtsje steis |
|
|
|
Geschreven door John Coenen
|
|
Es diech beij Petrus veur ’t lokètsje steis en heer beslis ofs diech wel of neet naor binne geis vertel häöm vaan Limburg met zien meidskes die wie ingele zien wie lekker ze puune met die lippe zeut wie roeie wien daan zal Petrus goon bloze, vaan plezeer geit zien hertsje sloon en tien tege ein zeet heer: diech maags naor binne goon
Al höbste inkel mer dien ganse leve lol getrap al biste hoonderd doezend kiere lekker doorgezak al höbste altied mer gedoon wats diech zellef ’t leefste wows kumps diech oet Limburg bleif de hiemelpoort neet tow Al höbste eigelik mer altied langs de pot geplas en höbste al dien leve geld d’r zoe mer doorgejas al biste op de kop goon stoon, hads veur werreke geine zin kumps diech oet Limburg daan liet Petrus diech d’r in ’t zit wel good höb geine angs veur wat gebeurt luij oet Limburg weure altied goodgekeurd |
